تبليغاتX
ساده دل
من کسی ندارم ، کسم خداست ، کس بی‌کسان...

به نام یکتای مهر

 

از کجا بگویم

تکرار هر روز زندگی  . . .

تکرار و تکرار

حسرت روزهای گذشته

یا دلواپس روزهای آینده

هر روز نگران . . .

آینده ای که شاید نباشیم . . .

آرزوی داشتن همدمی ، همنفسی همیشگی . . .

آرام ، آرام آشنا می شویم

با کمی تردید

بی تاب لحظه های دیدار

محبت می کنیم

محبت می بینیم

به سختی مهری بر دل می نشانیم

با ترس

ترس اینکه این روزهای خوب

یک خواب باشد . . .

با لحظه ای غفلت ، با جمله ای ساده

وجود کسی را در هم می شکنیم

احساسش را و اشتیاقش را . . .

و ما عادت کردیم

به سمت آن رویم که ما را از خود می راند

نه آنکه ما را به سوی خود می خواند . . .

قسمت ما همین کنار ماست ، فقط با کمی سادگی

کمی دور از زرق و برق آرزو گونه ، بی آلایش . . .

در همین نزدیکی

و ما عادت کردیم

در دوردستها دنبال آرزوهایمان بگردیم

منتظر کسی که شاید هیچ وقت نیاید . . .

هر روز نگران . . .

دلواپس ماندن چشم هایی مهربان

دلواپس آمدن کسی دیگر در قلبش . . .

دلواپس گریه های کودکی دلبسته

نگران دلواپسی های مادر

در غم کودکی بی پناه ، مسکین و بی کس.

 

*******

. . . قصه ما هنوز بی پایان است

پایانش می دانم رفتن من است . . .

در سکوت تلخ میان من و تو

در شبی سرد

باید خودم آرام بروم

پیش از آنکه سوسوی کم نور ستاره را هم از من بگیرند

باید یکی از این شبها آرام بروم

گل نرگس در لای قرآنم خشک شده تا یادگار بماند . . .

و من چه خودخواهانه آن را نگاه داشته ام . . .

مرا از این تردید برهان

*******

آیه 89 سوره انبیاء:
. . . خدایا مرا یک تن و تنها مگذار که تو بهترین وارث عالم هستی .

 

برام دعــــا کنید ...

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و پنجم دی 1385ساعت 16:22  توسط ساده دل |